93 dagen nazomer

Mijn lievelingsseizoen is begonnen. God, wat houd ik van de nazomer. Met haar onverwachte warmte en ongekende storm, nooit weten of je met-zonder-jas naar buiten kunt. Overdag met koffie in de tuin en ’s avonds de knallende regen tegen de ruiten terwijl je voeten weigeren ooit nog warm te worden. Zonnestralen ontvangen meer waardering nu we weten dat ze schaarser en selectiever worden.

Ik houd van de nazomer, want in september is het kwart-voor. Met mijn verjaardag als katalysator, het ouder worden een herinnering aan de beperkte houdbaarheid van ons zijn, krijg ik ieder jaar weer het mooiste cadeau: de nodige urgentie om nóg dieper te zakken in nu. Nóg meer voluit en zonder rem, nóg meer gewoon doen en zien waar je belandt.

Kwart-voor is de beste tijd om in beweging te komen. Die voornemens van het begin van het jaar? “In 2025 ga ik écht…”? Zeg eerlijk: hoeveel ben je daarmee opgeschoten? Als het antwoord is ‘nou Lola, eigenlijk best wel veel!‘ – top! Als het al lekker stroomt, de verandering in gang is gezet, je continu kiest voor wat bijdraagt aan jouw endgoal – precies zo doorgaan. Verschijnt er een betrapte grimas op jouw smoel wanneer ik goede voornemens en gewenste veranderingen noem? Vrees niet! “Er is hier, er is tijd”*.

Het jaar heeft nog genoeg dagen om iets fundamenteels in beweging te zetten. 93 om exact te zijn. 94 zelfs, als je vandaag meetelt. Drie maanden is een mooie, overzichtelijke periode om een sprong te maken.

Voor mij stond het eerste deel van 2025 in het teken van loslaten, opruimen en het opnieuw aanslingeren van chaos & creativiteit. Na de turbulente jaren eerder, genoot ik sinds lange tijd van stilte en ogenschijnlijk stilstaan. Soms is dat vooruitgang: omarmen dat je niet altijd iets hoeft te dóen. Juist die rust bracht mij weer focus, ruimte en vooral heel veel zin om aan mijn volgende grote project te beginnen (waarover ik je snel meer vertel, het is superleuk!).

En voor jou? Wat heeft ’25 jou tot nu toe gebracht? En waarvan zou je over een tijdje willen zeggen “dát jaar besloot ik het anders aan te pakken“? Als het voor je past, neem deze week eens een moment om daarbij stil te staan en te visualiseren hoe die verandering eruit ziet. En vraag jezelf dan af: hoe kan ik vandaag en de komende 93 dagen gebruiken om dichter in de buurt te komen? Zoals altijd: denk klein. Begin met één blokje om, één lastig appje, één keer nee (of één enge JA!), één kookwekker van 10 minuten voor één van je hobby’s. Momentum ontstaat in beweging, hoe minuscuul ook.

De nazomer leert ons dat niets blijvend is. De warmte niet, de storm niet. En juist omdat alles, doorlopend en hoe dan ook, verandert, is er altijd hoop. Kun je op elk moment en elke dag besluiten: laat ik eens beginnen.

Ik wens je een zoetzonnige week met mooie inzichten, een onverwacht goed gesprek en ’n hilarische mop-uit-het-niets,

Liefs,
Lola

*PS dit komt uit het prachtige gedicht van Herman de Coninck:

Je moet niet alleen, om de plek te bereiken,
thuis opstappen, maar ook uit manieren van kijken.
Er is niets te zien, en dat moet je zien
om alles bij het zeer oude te laten.

Er is hier. Er is tijd
om overmorgen iets te hebben achtergelaten.
Daar moet je vandaag voor zorgen.
Voor sterfelijkheid.

Herman de Coninck

Maandagmails

Geef een reactie Reactie annuleren