Kutwijf

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar veel persoonlijke & professionele ontwikkeling is mij veel te stijf en klinisch. Zit je daar in een muf kamertje, terwijl iemand tegenover je ‘hmm’ mompelt en aantekeningen maakt. En jij je ondertussen afvraagt of daar een uiteenzetting van al jouw tekortkomingen in het leven staat, of de boodschappenlijst van het avondeten. Toen ik ging coachen, wist ik meteen: dat doe ik anders. Gewoon, van mens tot mens, op sneakers of slippers, I don’t care, ben maar gewoon lekkerrrr jezelf. En weet je wat? Dat werkt. Als je in een relaxte setting zit waar je kunt ontspannen en geen ‘gepaste’ woorden hoeft te zoeken, floept er soms ineens iets uit dat je op zo’n klassieke diván nooit hardop had gezegd.

Een paar jaar terug had ik een coachsessie met een fantastische vrouw. We zaten heerlijk buiten op een zonnig terras, cappuccino erbij, top. We spraken over hoe de afgelopen periode was gegaan en waar ze tegenaan was gelopen. Ongeveer 30 minuten in het gesprek onderbrak ik haar midden in een zin: ‘Eh, oké, stop effe met praten.” Ze keek mij verbaasd aan. “Wat is er?”

Geloof het of niet, maar deze vrouw had zichzelf in nog geen half uur tijd al uitgescholden voor onder andere loser, niksnut en domme trut. En het ergste? Ze had het zelf totaaaal niet door. Ik schoof mijn notitieboekje naar haar toe, waar ik in een mooie opsomming had bijgehouden van de woorden waarmee ze over zichzelf sprak: miezerig, sukkeltje, bitch, zielig. En zojuist had ze daar ‘kutwijf’ aan toegevoegd.

Ze schrok. Echt oprecht. We hebben een paar minuten niks tegen elkaar gezegd. Toen nam ze een grote slok van haar koffie en zei: ‘oké, dat ga ik dus niet meer doen.’

Leek mij ook een goed idee.

Het is zo simpel. En zo simpel is het niet.

Ja: bewust worden is de megagrote eerste stap en in combinatie met een overtuigd besluit het halve werk.
En: de andere helft van het werk komt daarna. Bij het soms wel duizend keer herhalen van je besluit, onderzoeken welke grondovertuigingen onder deze zelfpraat liggen, opnieuw leren om jezelf liefdevol en helpend toe te spreken.

Het lijkt misschien onschuldig om ‘af en toe’ tegen jezelf te zeggen dat je een sukkeltje bent. Alleen: ‘af en toe’ verandert binnen no time in ‘aan de lopende band’. Elke keer dat jij onvriendelijk tegen jezelf praat, haal je jezelf naar beneden én normaliseer jij deze vorm van dialoog met jezelf. Stel je voor dat jij heel de dag bij een vriendin zachtjes in haar oor zou fluisteren: ‘loooooser, hahaha jij kunt niks!, dit gaat sowieso mislukken!‘. Dat zou toch vét onaardig zijn?! Doe dan ook niet bij jezelf jonguh.

Als je zin hebt in een oefening deze week: let eens een volledige dag op welke woorden jij gebruikt om over jezelf te praten. Nog beter: maak een notitie in je telefoon of op een briefje. En mocht je jezelf erop betrappen dat je weer eens tegen jezelf zegt dat je een idioot bent, dan stel je maar voor dat ik tegenover je zit. Met een opgetrokken wenkbrauw. En een notitieblok in mijn hand. En dan zeg je: ‘oké, dat ga ik dus niet meer doen’

Hey fijne week he! Dat alle lentekleuren een grote grijns op je smoel mogen brengen!

Liefs,
Lola

Maandagmails

Geef een reactie Reactie annuleren