Een bijzondere ontmoeting in Ghana

Op mijn 18e besloot ik een tussenjaar te nemen om de wereld te zien. Met het geld dat ik die zomer met drie baantjes bij elkaar had gespaard en een backpack waar ik bijna zelf in paste, vertrok ik voor drie maanden naar Ghana. Die drie maanden werden er acht en toen ik terugkwam, was ik een ander mens.

Het doet iets met je om op je 18e zo in het diepe te springen. Je onder te dompelen in een totaal andere wereld en daar zowel mooie als diep confronterende inzichten op te doen. Er waren gesprekken, met een moeder die met haar vijf kids op straat leefde en jongeren die geen andere uitweg zien dan de illegaliteit. Er waren aan ondervoeding gestorven baby’tjes, veel te klein, veel te mager. Spontane dansfeesten op straat waren er, en hartelijk gegroet. Met aandacht bereide maaltijden en op maat gemaakte kleding, cadeautjes voor de gast uit Europa. Een diep eerbied voor de natuur en respect voor het onzichtbare.

En ik ontmoette er Mama Joyce Obeng. Mama Joyce, die mij leerde wat écht delen is. Niet het soort dat we in Nederland kennen (‘als ik over heb of het niet meer gebruik, dan mag jij het wel hebben’) maar delen vanuit je hart. Tijd, geld, bezittingen, liefde – bovenal liefde.

Building hope for the needy

Met haar organisatie Mother Cares en het motto ‘building hope for the needy’ creëerde Mama Joyce een thuis, een school en een toekomst voor kinderen en jongeren die anders op zichzelf waren aangewezen. Ze raakte mij. Haar hart zo groot dat er wel 1000 kinderen in pasten, haar toewijding die geen grenzen kende. Dag en nacht was ze bezig met het welzijn van deze kids. Het zou haar uiteindelijk het leven kosten.

Terug in Nederland begon ik, in eerste instantie klein, met praten over Ghana en het inzamelen van materialen en donaties voor Mother Cares. Dit kreeg zoveel momentum dat ik in 2012 officieel een stichting oprichtte: Stichting Bewa Ghana. ‘Bewa’ is een kreet van vreugde, saamhorigheid, vertrouwen – eentje die we door de jaren heen ontelbare keren naar elkaar gejuicht hebben. Mama Joyce werd een soort bonusmoeder voor me, ik haar aangenomen dochter.

12 februari 2021

Jarenlang werkten we nauw samen, tot op een dag in februari 2021 een reeks gemiste oproepen direct duidelijk maakte dat er iets ergs gebeurd was. Ik geloofde de appjes niet: Mama Joyce was overleden. Haar veel te hoge hartdruk, die artsen wijdden aan stress, had tot een hartstilstand geleid. Zomaar, op een woensdagmiddag, stierf ze. In het huis dat ze voor de kinderen had opgezet, haar thuis, haar levenswerk.

Ergens voelde Mama Joyce het aankomen. De maanden voor haar dood zei ze vaak: “Lola, jij zorgt voor de kinderen he, als ik weg ben?” Dan lachte ik wat, stelde haar gerust, wuifde het weg. De gehele week voordat ze stierf, droeg ze plots witte kleding. In Ghana staat wit voor puurheid, innerlijke vrede en de connectie met de voorouders.

Haar dood zette de boel flink op z’n kop. Haar dochter Barbara nam het over en stond er ineens alleen voor, midden in haar rouwproces. Veel jongeren worstelden met het verlies van hun moederfiguur. Mijn focus verschoof naar luisteren, ondersteunen en helpen bij het verwerken van de rouw.

We zijn nu een aantal jaren verder. Mother Cares draait inmiddels weer, al zal het nooit hetzelfde zijn zonder Mama Joyce. En ik? Ik houd mij natuurlijk aan mijn belofte om voor de kinderen te zorgen. Jaarlijks ben ik in Ghana te vinden en tussendoor appen, bellen en videobellen we wekelijks. Met Stichting Bewa Ghana ondersteun ik de jongeren in hun toekomstplannen. Praktisch, financieel, adviserend en bovenal: motiverend.

Mijn werk met Bewa Ghana is een fundamenteel onderdeel van wie ik ben en een invulling van de overtuiging dat we één zijn. Door met mij samen te werken – of het nu gaat om een workshop, consultancy of creatief product – maak je mijn inzet voor de stichting mogelijk. De inkomsten hieruit stellen mij namelijk in staat om mijn tijd en alle reiskosten naar Ghana zelf te financieren, zodat hiervoor geen stichtingsgelden nodig zijn. Je draagt zo dus indirect bij aan de voortzetting van onze missie. Dankjewel daarvoor!

Meer weten over de stichting?

Bekijk onze website, je vindt er verhalen over de jongeren, informatie over Mother Cares en onze verschillende projecten.

NAAR DE STICHTING

Dichter bij huis

Mijn drive om bij te dragen aan een betere wereld, uit zich ook dichter bij huis. Naast mijn intensieve betrokkenheid bij Bewa Ghana, draag ik een aantal andere initiatieven een warm hart toe. Hun missies sluiten perfect aan bij de mijne: het creëren van een iets mooiere, rechtvaardigere en kleurrijkere wereld. Soms ondersteun ik ze met advies, soms met een extra paar handen en soms gewoon door met enthousiasme over ze te praten.

Ik ben fan van:

  • Make-A-Wish, die de liefste wensen van ernstig zieke kinderen vervult.
  • Dream4Kids, die kinderen na traumatische periodes een onvergetelijke dag bezorgt.
  • Tunnel Vision Boxtel, die de kunstvorm graffiti toegankelijker maakt en in een positief daglicht zet.
  • Omnii Foundation, een ontmoetingsruimte voor initiatieven, organisaties en individuen die zich inzetten om de wereld een mooiere plek te maken.
  • De Vincentius vereniging, die armoede bestrijdt en mensen helpt om op eigen benen te staan.
  • Zomerschool 040, een jaarlijks programma voor kinderen die anders in de zomervakantie in een sociaal isolement raken.

 

Ik geloof in de kracht van community, het doorgeven van kansen en delen van tijd, kennis en middelen.

Ben je bezig met iets moois waar je over wil vertellen?

Neem contact met me op!