Iedereen voelt zich een sukkel

Nou, ik heb het helemaal ontdekt hoor: non-fictie luisterboeken op Spotify. Mensen proberen mij al jaren aan de podcasts te krijgen en het lukt mij maar niet om erin te komen. Ze zijn rommelig, gaan te snel om iets écht op te slaan en zitten vol meningen en reclame. Ik had het al bijna opgegeven. Blijkbaar is audioleren tijdens het keukenpoetsen niet voor mij weggelegd. Totdat ik er onlangs per toeval achter kwam dat er bij je Spotify premium een hele reeks aan boeken rondom persoonlijke ontwikkeling en psychologie is inbegrepen. Ik startte er eentje tijdens het rommelen in huis en kan je vertellen: ik ben om.

Het boek waar ik nu naar luister, The courage to be disliked, behandelt de filosofie van psycholoog Adler. Deze week heb ik daaruit iets mega interessants geleerd:

iedereen voelt zich minderwaardig en
dat is niet erg

Adler stelt dat het in de natuur van de mens zit om meer te weten willen te komen. Om ergens beter in te worden, om verdieping en verbreding te vinden. Je een beetje minderwaardig voelen betekent simpelweg beseffen dat je nog niet alles weet of kunt. Dat besef helpt je om vooruit te blijven gaan.

We zijn van nature nieuwsgierige wezens. Die nieuwsgierigheid volgen en jezelf op lichte en liefdevolle manier uitdagen te ontwikkelen, is gezond voor je geluk.

Jezelf minderwaardig voelen is niet prettig. Onbewust wil je die gevoelens weg hebben. En ze gaan weg door te leren en proberen, door te groeien. Daar is echter lef voor nodig. Sommige mensen durven – om wat voor redenen dan ook – niet meer om nieuwe stappen te zetten. En dat is waar het ‘mis’ gaat. De gevoelens van minderwaardig zijn kunnen dan zo groot worden, dat ze veranderen in een minderwaardigheidscomplex. Lang galgjeswoord om te omschrijven dat je jezelf een gigantische loser vindt. Niet super aardig en niet super handig, want hierdoor bevries je totaal.

Vanuit een minderwaardigheidscomplex doen mensen grofweg twee dingen:

ding 1: ze maken zich héél klein, passen zich continu aan anderen aan en komen in een saaie sleur. Of
ding 2: ze gaan zich gedragen alsof ze beter zijn dan anderen, vaak grof en arrogant, om hun onzekerheid en ervaren tekortkomingen te verbergen.

Beide typen zitten vast.

Waarom dit interessant is? Nou, je kunt het dus omarmen, zelfs toejuichen, als je gevoelens van minderwaardigheid ervaart. Blijkbaar heb je intern zin om te groeien! Hoera !

Tijdens het luisteren van dit soort boeken mag ik graag een kopje koffie drinken en een sudoku’tje of futoshiki oplossen. M’n Denksport puzzelboekjes staan volgekrabbeld met mooie uitspraken, take-aways en concepten om mij op een later moment verder in te verdiepen.

Een mooie potloodkrabbel die ik er voortaan in houd is: “admitting is a good attitude“.

Als je die combineert met bovenstaande theorie over gevoelens van minderwaardigheid vs. een minderwaardigheidscomplex, begint het met aan jezelf te vragen: van welke van de twee is bij jou sprake? Ervaar je soms gevoelens van minderwaardigheid? Mooi, die kun je gebruiken als propeller om jezelf stap voor stap beter te begrijpen en omarmen. Vermoed jij dat je een minderwaardigheidscomplex hebt ontwikkeld? Just admit it, geef het maar toe… en ga daarna als de wiedeweerga uitzoeken waar het bij jou vandaan komt en op welke manier je ermee aan de slag gaat. Want blijven hangen in minderwaardigheid, nah, daar ben je niet voor gemaakt

Ik hoop dat je een heerlijke week tegemoet gaat waar een leuke onverwachte wending in zit! ️

Het ga je goed,

Liefs,
Lola

Maandagmails

Iedereen voelt zich een sukkel

Geef een reactie Reactie annuleren