Eén van de lezers van de maandagmail vroeg of ik een keer een stukje wilde schrijven over ‘wie-ben-ik-om’-gedachten. Weet je wel, die stemmetjes in je hoofd die een beetje lullig gaan zitten doen telkens wanneer je een geniaal idee hebt voor iets creatiefs, impactvols, anders:
‘Wie ben ik om dit product op de markt te zetten’; ‘wie ben ik om te solliciteren op deze baan?; ‘wie ben ik om dit verhaal te vertellen?’; ‘wie ben ik om te denken dat ik dit kan betekenen voor een ander?’…
Wat kan het toch een gezellige boel zijn in je hoofd he
Deze gedachten zijn veelal het gevolg van onbewuste overtuigingen. Dat zijn overtuigingen die je door je leven heen waarheid hebt gemaakt en zo stevig hebt verankerd, dat je vaak niet eens meer doorhebt dat je ze gelooft. Het gaat om onaardige niet-waar-waarheden, zoals: ‘ik ben het niet waard’, ‘ik heb geen recht van spreken’, ‘ik ben niet genoeg’, ‘mijn mening doet er niet toe’.
Als jij dit soort dingen diep vanbinnen gelooft, is het niet gek dat je jezelf niet volledig laat zien & horen, toch?
Onbewuste overtuigingen komen vooral voort uit de maatschappij (‘dat komt ervan, als je je kop boven het maaiveld uitsteekt, ‘doe maar normaal, doe je al gek genoeg’, ‘er gaat toch niks veranderen’) en opvoeding (‘doe maar even niet schatje’, ‘neeee joh gekkie!’, ‘volgende keer een beetje beter je best doen’) maar ook uit latere relaties en gebeurtenissen met impact. Ze werken door in allerlei gebieden van je leven.
Het grappige aan onbewuste overtuigingen is dat het ondanks hun harde karakter verkapte vormen van zelfliefde zijn: je denkt jezelf er veilig mee te houden. Zolang jij geen onverwachte moves maakt in je leven, is je leven voorspelbaar. Die voorspelbaarheid geeft een gevoel van veiligheid. Schijnveiligheid wel, want het leven is consequent onvoorspelbaar – of jij nou bewust kiest om in beweging te blijven of niet. Het leven gebeurt toch
De eerste stap in het loslaten van zulke overtuigingen is je ervan bewust worden. Zodra je kleinmakende gedachten opmerkt, stop met alles wat je aan het doen bent en vraag jezelf af: ‘hey, wat zeg ik daar nou tegen mezelf??’. Vervolgens onderzoek je met liefdevolle nieuwsgierigheid waar dit vandaan komt. Wat zit er onder? Waar ben ik bang voor? Wie heeft mij dit geleerd? Wat brengt het me om vast te houden aan deze overtuiging? Naar jezelf durven kijken en jezelf steeds beter leren kennen, is het begin van alle verandering naar een lichter leven.
Herken je dit soort wie-ben-ik-om-gedachten? Misschien loop je al wel lang met een droom of een idee dat maar niet tot uiting komt doordat jij jezelf klein houdt. Wat als je deze week één keer zo’n gedachte een halt zou toeroepen? Zeg gewoon één keer: ‘wacht effe, nee nee nee, daar ga ik niet in mee’ en vertel jezelf alle redenen waarom je wél geschikt bent, waarom je dit wél kunt doen, waarom je wél de juiste persoon bent. Stop met het als vanzelfsprekend beschouwen van kleinerende gedachten tegen jezelf ❤️
Ik wens je een keeeeei goeie week met grappen & glitters,
Liefs,
Lola

