Hoe de Sims een einde maakte aan mijn uitstelgedrag

Het moest er echt een keer van komen. Begin dit jaar zette ik het verzuchtend op mijn bingokaart: ‘de externe schijf opruimen’. De wens: van vier verschillende externe drives, een verzameling USB-sticks en een bomvolle laptop naar een georganiseerder, logischer geheel. Alles op één plek samen. Nu heb ik gedurende het jaar het begin gemaakt met de externe schijven (ik moet en zal een bingo hebben), maar die veel te volle laptop doorspitten, dat stelde ik steeds uit.

Tot ik dit weekend ineens een on-geloof-lijke zin kreeg om de Sims te spelen.

Vol enthousiasme download ik Electronic Arts, waarmee je jouw eerder aangekochte producten kunt her installeren. Het gezellige Sims-muziekje komt uit de speakers, ik denk vast na over namen en wat voor onwijs spannend verhaal ik dit keer ga creëren, hoe ik het huis zal inrichten en zal ik een puppy nemen of toch niet want uiteindelijk is dat toch altijd best wel gedoe?

De grote grijns op mijn gezicht verdwijnt bij dit bericht: “voor de installatie van dit spel is 25GB vrije ruimte op uw computer nodig” (hier moet je zelf even het ‘meh-meh-meeeeeeh’-teleurstellings-geluid toevoegen).

Dat had ik dus niet. De realiteit van mijn laptop is meer dit: uw laptop zit vol – 1GB weg doen – uw laptop zit vol – 0,5GB wissen – uw laptop zit vol – 1,5GB opruimen. Ik weet niet of je dat herkent, maar geloof mij: dat kun je zo jaaaaren volhouden.

Maar ja, ik wilde nog steeds de Sims spelen, al helemaal nu ik mezelf helemaal had opgehypet. Dus ging ik 1,5 uur lang door de mappen en troep op mijn laptop. Dingen de prullenbak in, dubbele documenten weg, grote bestanden netjes gearchiveerd op die ene externe schijf. Wat blijkt? Anderhalf uur, dat was alles wat er nodig was. Daarna had ik niet alleen ruimte voor de Sims en alle uitbreidingspakketten die ik ooit gekocht heb (hoera!) maar bleef er na installatie maar liefst 103GB vrije ruimte over. 103 GB.

Twee dingen die je uit dit verhaal kunt halen. Ding 1: dat ene waar je zo tegenop ziet? Het duurt zelden zo lang als je vreest. Ding 2: we hebben het vaak over ‘een stok achter de deur’, maar dat gaat uit van straf, van de negatieve gevolgen van iets niet-doen. Als die gevolgen niet groot genoeg zijn, stap je gewoon tot in den treure over die stok heen. Maar als je iets leuks achter die deur legt, een grote stapel cadeautjes bijvoorbeeld, het begin van een speurtocht of het vooruitzicht van ruimte voor je hobby’s… dan wíl je die stok oppakken – en wel zo snel mogelijk. Op dat moment heb je de winnende formule in je bezit: motivatie + urgentie = de energie om door weerstand heen te gaan.

Datzelfde geldt voor emotionele rommel die geordend mag worden en zaken uit het verleden die de prullenbak in kunnen. Merk je dat je daar tegenaan hikt? Dat je geen stappen zet omdat het zo ongemakkelijk voelt? Dan kan het helpen om stil te staan bij deze twee aspecten. Waarom wil je dat er iets verandert? En waarom moet dat zo snel mogelijk gebeuren? Wat is de prijs die je betaalt als je niet aan de slag gaat?

In mijn geval was die prijs de enorme teleurstelling van niet kunnen Simsen. Die prijs wilde ik niet betalen, dus focuste ik op mijn motivatie: het vooruitzicht van het gamen. Daarna was het simpel: ik ruim z.s.m. die laptop op. Kijk nu eens naar jouw leven. Waar zou je verandering in willen of moeten brengen? Wat zijn jouw motivatie en urgentie? Zet eens een stap, je zult zien dat die minder eng is of lang duurt dan je dacht ❤️

Een fantastische week gewenst, sul sul!

Liefs
Lola

Maandagmails

Hoe de Sims een einde maakte aan mijn uitstelgedrag

Geef een reactie Reactie annuleren